คลื่นใต้น้ำเชิงพาณิชย์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป
การขับเคลื่อนนวัตกรรมยานยนต์สีเขียวท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันเต็มไปด้วยความกดดันรอบด้าน โดยเฉพาะผู้ผลิตรายใหญ่ที่ต้องเผชิญกับภาวะต้นทุนแกว่งตัวรายสัปดาห์ ทำให้ฝ่ายจัดซื้อและผู้บริหารระดับสูงต้องปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การดำเนินงานอย่างเร่งด่วน
การเร่งสร้างความมั่นคงในห่วงโซ่อุปทานท้องถิ่นเพื่อลดความเสี่ยงจากสถานการณ์โลก แต่ในความเป็นจริงกลับนำมาซึ่งความท้าทายใหม่ที่ซับซ้อนกว่าเดิม ทำให้ค่ายรถยนต์ส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาวะที่เป็นผู้ขอมากกว่าผู้เลือกในตลาด
สงครามชิงทรัพยากรคาร์บอนต่ำ และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา
แนวโน้มการใช้งานวัสดุที่มีการปล่อยคาร์บอนต่ำกลายเป็นข้อบังคับทางอ้อมที่ปฏิเสธไม่ได้ เข้าชมเว็บไซต์ ซึ่งรายการต้นทุนเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในทุกชิ้นส่วนของแพลตฟอร์มรถยนต์รุ่นใหม่
- การจองล่วงหน้าในตลาดโลก: กำลังการผลิตวัตถุดิบสีเขียวส่วนใหญ่ถูกทำสัญญาซื้อขายระยะยาวโดยผู้ผลิตจากภูมิภาคอื่นไปจนถึงปี 2030
- ความไม่โปร่งใสของราคาพรีเมียม: การขาดเกณฑ์มาตรฐานในการวัดมูลค่าที่แท้จริงของการลดคาร์บอนในสายการผลิต
- ความเสี่ยงด้านชื่อเสียงและการรายงานผล: แต่จะลามไปถึงความน่าเชื่อถือขององค์กรในสายตาของผู้ถือหุ้นและหน่วยงานกำกับดูแล
และการส่งผ่านต้นทุนที่ไม่มีกลไกมาตรฐานมักจบลงด้วยความขัดแย้งระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายมากกว่าการร่วมมือเชิงกลยุทธ์
ทางออกระดับกลยุทธ์ด้วยราคากลางอิสระ
การนำดัชนีราคาตลาดที่เป็นกลางเข้ามาเป็นตัวอ้างอิงกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการเจรจา ช่วยให้การเจรจาตั้งอยู่บนหลักฐานเชิงประจักษ์มากกว่าสมมติฐานส่วนบุคคล
ประโยชน์สูงสุดของการใช้กลไกข้อมูลอิสระนี้คือการแยกแยะต้นทุนที่แท้จริงออกจากการบวกกำไรส่วนเกิน ส่งผลดีต่อการรักษาความสัมพันธ์ระยะยาวกับซัพพลายเออร์ที่สัตย์ซื่อ
การประยุกต์ใช้ Should-Cost Modeling เพื่อความยั่งยืน
ฝ่ายวิศวกรรมสามารถใช้ดัชนีตลาดในการทดสอบความไวของราคาต่อผลกำไรของโครงการ และช่วยให้การจัดสรรทรัพยากรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดภายใต้งบประมาณที่จำกัด
ในยุคที่อุตสาหกรรมยานยนต์ต้องแข่งขันกันด้วยความเร็วและความคุ้มค่าของต้นทุน
แนวทางปฏิบัติเพื่อปกป้องกำไรในยุค EV
การนำองค์กรไปสู่ระบบจัดซื้อสมัยใหม่สามารถเริ่มต้นขึ้นได้ผ่านขั้นตอนการปฏิบัติงานที่ชัดเจนดังต่อไปนี้
ขั้นตอนที่ 1: การเปลี่ยนผ่านจากสัญญาราคาคงที่สู่สัญญาอ้างอิงดัชนี
กำหนดรอบการปรับราคาที่สอดคล้องกับความผันผวนจริงของตลาดเช่นรายไตรมาสหรือรายเดือน
ขั้นตอนที่ 2: การพัฒนาแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็น
ผสมผสานข้อมูลวิศวกรรมการผลิตเข้ากับดัชนีราคาวัตถุดิบเพื่อสร้างแบบจำลองต้นทุนที่ถูกต้อง
3. การจัดทำระบบ Green Premium Audit
ห้ามยอมรับส่วนเพิ่มราคาสีเขียวโดยไม่มีเอกสารสิทธิ์หรือหลักฐานกระบวนการผลิตที่ตรวจสอบได้
4. การสร้างระบบสื่อสารภาษากลางภายใน
ใช้ฐานข้อมูลและดัชนีราคาชุดเดียวกันในการตัดสินใจเลือกพันธมิตรในห่วงโซ่อุปทาน
ขั้นตอนที่ 5: การกระจายความเสี่ยงเพื่อลดการพึ่งพาแหล่งผลิตเดียว
แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ